Michiel De Visschere

Interview Amin Senmar!

Vandaag stellen we Amin Senmar aan jullie voor! Een echte Piraat die al van bij de start op Luchtbal erbij is

Ik ben Amin, 18 jaar en ik woon in Ekeren. Ik heb 2 zusjes van 14 en 8 jaar. Mijn hobby’s zijn voetbal, muziek luisteren en sporten in het algemeen. Ik zit in het zesde TSO handel, en ik ben de trainer van de U11 op Luchtbal.

Hoelang ben je al op Luchtbal?

Vanaf mijn 9 jaar. Mijn ouders hadden me eerst ingeschreven voor boksen. Ik heb dit maar 2 keer gedaan, maar vond het niet leuk om slaag te krijgen, dus schreven ze me in om te voetballen bij City Pirates Luchtbal. Er was toen enkel recreatief aanbod omdat de club hier net was begonnen.

In het begin was Luchtbal zeer klein, niet veel ploegen, 3-4 trainers. Je zag dat het in opbouw was. Er zijn nog enkele spelers en vrijwilligers van in het begin zoals Anass en Soufian. Ik vond dat zeer leuk om te voetballen. Ik bloeide er ook door open. In het begin praatte ik niet veel, maar naar gelang de tijd begon ik meer en meer sociaal te worden. Oscar was toen hier de verantwoordelijke. Hij was iemand zoals ons. In de manier van praten en gedrag deed hij zoals ons, dus dat schiep snel een band.

Hoe heb je de club zien evolueren?

Stap per stap zien groeien. Er kwamen meer ploegen en er kwam ook een meisjeswerking bij. De club werd ook serieuzer genomen. In het begin was City Pirates Luchtbal niet bekend, nu spelen we mee. Er zijn veel stappen gemaakt. Ook met de nieuwe kantine, en het kunstgrasveld. Het niveau is ook gestegen.

Wat vind je van het meisjesvoetbal?

Ik vind het leuk dat er meisjesvoetbal is, want niet alleen jongens spelen voetbal. Ik hoop dat ze verder groeien ook. Dat er meer ploegen komen. Mijn zusje kan hier misschien ook voetballen later.

Hoe ben je vrijwilliger geworden?

Ik hielp als scheidsrechter, en was veel aanwezig op de club. Billy heeft me op een bepaald moment gevraagd om de recreatieve kinderen te trainen. Ik was toen 15 jaar. Het trainerschap was zeer nieuw voor me. Er waren 20 kindjes en in het begin was dit echt wel wennen: oefeningen leren, coachen leren. Het seizoen erna ben ik trainer van de U8 geworden. In het begin was het leuk, maar ik zag ook de moeilijkheden. Kleine kinderen hebben bepaalde vorm van coaching nodig en dat is niet altijd evident. Ze zijn ook nieuw in het voetbal en moeten alles nog leren. Ik heb zoveel mogelijk proberen doen, oefeningen geprobeerd, de C-cursus gevolgd en zo gegroeid als trainer. Na 2 jaar U8 heb ik de overstap gemaakt naar U11. U11 vind ik leuker om te doen omdat ze al wat verder staan, maar er zijn tegelijk ook nog heel wat stappen te zetten. Soms is het ook hoofdpijn, maar dat hoort erbij. Als je geen hoofdpijn krijgt, betekent het dat je te weinig met je job bezig bent ;)

Wat betekent Luchtbal voor u?

Luchtbal is een kans om nieuwe zaken te leren. Het is de enige plaats die me veel nieuwe zaken liet doen. Ik kreeg hier de kans om te proeven van scheidsrechter te zijn, trainer enz. Ik heb hier veel vrienden gemaakt, niet alleen op vlak van spelers, maar ook in de omkadering. Het voelt als een thuis, de warmte is aanwezig.

Als mensen mij kansen geven, dan wil ik ook teruggeven. Daarom ben ik ook vrijwilliger. Ik vind het fijn om terug te geven aan City Pirates Luchtbal. Ik werk hard om de mensen wie ik geef, ben een loyaal persoon

De club heeft me doen openbloeien, nieuwe culturen leren kennen, laten groeien als speler, kans gegeven om mezelf te uiten, ook geholpen op vlak van andere zaken buiten het voetbal zoals studentenwerk krijgen, vrijwilligerswerk.

Ik had een studentenjob nodig, Egbert heeft me geholpen om CV te maken en mij in contact gebracht met werkgevers. Ik heb werk gevonden bij OKAY en nu werk ik daar nog steeds. Het is een andere ervaring: het is echt werk, dus het voelt anders dan vrijwilligerswerk of training geven. Nieuwe ervaring, wat echt goed doet.

Hoe wil je graag City Pirates Luchtbal zien evolueren?

Ik wil verdere groei zien. Nog meer jongens en meisjes uit de buurt laten voetballen. Hoe meer plaats we kunnen bieden hoe beter. Je weet nooit wie er allemaal is. Er kunnen nog spelers zijn die kunnen uitgroeien tot vrijwilliger.

Hoe zie je je eigen toekomst?

Ik ben nog aan het twijfelen of ik wil verder studeren, of wil beginnen werken, maar ik wil het wel sowieso combineren met hier te voetballen en vrijwilliger te zijn.

Zou je vrijwilligerswerk aanraden?

Zeker! Het helpt je in elk aspect van het leven. Je leert jezelf beter kennen, je netwerk breidt uit, en je apprecieert ook meer de mensen die vrijwilligerswerk doen. Je ziet dat het niet zo makkelijk is als het lijkt. Soms is echt werk makkelijker dan vrijwilligerswerk. Vrijwilligerswerk heeft in mijn ogen ook meer waarde dan echt werk, ook al is de vergoeding net lager. Het is moeilijker, maar het resultaat is het absoluut waard.

Als je niet in jezelf gelooft, wie dan wel? Vanwaar deze quote?

Zelfvertrouwen is zeer belangrijk. Zonder zelfvertrouwen kan je weinig doen. Ook al is het voor mezelf soms ook een uitdaging. Soms door zaken die gebeuren op of naast het veld, is het soms moeilijk om altijd positief te zijn. Ook omdat ik de lat hoog leg voor mezelf. Ik ben perfectionistisch en vind dat ik altijd iets aan 100% moet doen, want waarom zou ik het anders doen.

Wij geloven alvast 100% in jou Amin! Bedankt voor alles

Ik zou nog willen toevoegen dat ik hoop dat de WK finale Argentinië - Portugal wordt, of als het niet Portugal is, Marokko.

---

by Michiel De Visschere

Interview Frank Van Hout

Vandaag stellen we Frank Van Hout voor. Hij is reeds 15 jaar bij de club! Eerst als trainer en vervolgens als verantwoordelijke voor de inkom te Merksem! Lees hier het interview.

Ik heet Frank Van Hout , ik ben 65 jaar en ik ben al 15 jaar bij City Pirates.

Heeft u zelf ook gevoetbald?

Van mijn 8 jaar tot 17 jaar heb ik bij Rochus Deurne gevoetbald. Altijd als keeper. Ik ben opgegroeid te Borgerhout, maar mijn vader heeft bij Rochus in de eerst ploeg gevoetbald dus één van zijn drie zonen moest toch zeker bij Rochus voetballen. Vanaf mijn 18de begon ik te voetballen bij het arbeidersvoetbal bij FC De Toekomst. Ik had toen ook mijn examen gedaan om te gaan werken bij de gemeente Borgerhout. Mijn eerste job was bij de sportdienst. Drie jaar later ging ik gaan voetballen FC Fontein. Ik ging toen van keeper naar de positie van laatste man. Dit vond ik zelf het fijnste. Je hebt - net als keeper - een overzicht op het veld. Ik werd ook kapitein.

Op mijn 27ste ben ik getrouwd. In 1985 werd mijn zoon Jimmy geboren. 5 jaar later Bianca, die ook vrijwilliger is bij City Pirates. Toen mijn kinderen geboren waren, ben ik gstopt met voetballen. We woonden op Luchtbal en wanneer Jimmy 6 jaar werd, heb ik hem aangesloten bij KV Luchtbalboys. Na een halfjaar werd ik er ook trainer. Ook Bianca heeft er even gevoetbald, maar het was niet meteen haar ding. Ik herinnerde mij nog goed op een toernooi dat ze op het veld de bloemetjes aan het plukken was, ik kreeg het boeketje van haar, maar een voetbalcarrière zat er voor haar dus niet in 

Voor de jonge lezers: Luchtbalboys was vroeger actief op de locatie waar nu het park met het Agora- en Tampicoplein zijn. Het veld is ondertussen dus verdwenen. Waar City Pirates Luchtbal nu is, was er vroeger maar één voetbalveld. Uylenspiegel was hierop actief. Het 2de veld was toen nog een basketbalveld.

Als trainer bij Luchtbalboys trainde ik de duiveltjes of preminemen en zondags ging ik mee met Jimmy. Ik was ook onderhoudsman van de ploeg, dus ik was 7 op 7 bij Luchtbalboys. Mijn vrouw engageerde zich om de catering te doen, ze maakte hotdogs. Voor de eerste ploeg werd er ook wat gedineerd, en ze hielp ook hierbij.

In 2008 was ik wat aan het twijfelen om te stoppen bij Luchtbalboys. De club ging er toen snel vanuit dat ik ging stoppen, en om die reden heb ik dan de switch gemaakt naar Merksem SC. Ik kende er enkele vrijwilligers en mocht meteen op gesprek bij Charles Joris. Ik startte toen als trainer bij de duiveltjes en heel wat van de spelertjes van Luchtbalboys zijn me gevolgd. Ik combineerde het ook meteen met een oudere ploeg. Na 5 jaar ben ik de gewestelijke reserven gaan trainen. Dit heb ik 3 jaar gedaan. Na 8 jaar als trainer bij Merksem SC ben ik verantwoordelijke geworden voor de inkom. Dit doe ik nu al 7 jaar.

Waarom precies bij City Pirates?

Ik wou mijn tijd spenderen in trainingen geven. Bij Merksem SC kreeg ik die kans en ze hadden ook meteen voor gesprek gegaan. Ik kreeg ook veel respect van Michel. Het was ook nog dicht bij mijn woonplaats.

Hoe heb je de wijk Luchtbal zien evolueren?

Ik woon al 38 jaar op de Luchtbal. Ik heb de wijk veel diverser zien worden. Als trainer bij Luchtbalboys zag ik ook onze ploegen diverser worden. Ik ben ook verschillende keren kampioen geworden. Ik heb schone tijden bij Luchtbalboys gekend, en die schone jaren heb ik hier ook bij City Pirates leren kennen.

Als ik buitenkom op Luchtbal, voel ik ook nog het respect van de spelers die ik het toen heb getraind. Dat voel ik nog in de buurt. “Als jullie respect hebben voor mij, heb ik respect voor jullie”. Dit zei ik bij de eerste training al van het seizoen. Vaak waren er ook ouders met conflicten en ik vond altijd dat kinderen daar niet het slachtoffer van mochten zijn, dus ik bracht die samen. Op het einde van het seizoen kreeg ik telkens een beker en werd ik emotioneel.

Een andere mooie anekdote is dat ik eens 13 toernooien op een seizoen heb gekregen. Twaalf gewonnen, het laatste werden we 2des. De spelerstjes waren op. Onderweg naar de kantine overvielen de spelertjes mij. Ze sprongen in mijn nek. De sfeer was echt top.

Welke verandering heb je bij City Pirates gezien?

De naamsverandering was een grote verandering. Als ik naar mezelf kijk: eerst was ik trainer en vervolgens ben ik aan het loket gaan zitten. Nu ben ik verantwoordelijk voor de ticketverkoop te Merksem. Dit doe ik nu al 7 jaar ondertussen. Ik ben hier gelukkig en hoop dat het nog vele jaren kan verder doen.

Wat betekent City Prates voor u?

City Pirates is een familieclub, een sociale club.

Waarom doe u dit, wat is je doel?

Ik zit in het loket en als er dan mensen langskomen bij mij dan herken ik ze van vroeger en dan praat ik meestal even met hen. Ik wil nog zolang mogelijk in het loket zitten, zolang dat ik het nog kan. En dat zal zijn totdat ze me er weg halen in een kist.

Ik heb nu 2 kleinkinderen: Iluna & Rowen. Rowen voetbal in een voetbalschool in Wilrijk, maar het zou fijn zijn als hij hier in Merksem kan komen voetballen. Ik wil mijn kinderen zien sporten.

Zou je het vrijwilligerswerk bij City Pirates aan anderen aanraden en waarom?

Ja, je vindt uw eigen hier een thuis, dus ja, ik zou dat aanraden. Omdat je onder de mensen bent, je hebt een babbel. Fijn om erbij te horen. Mensen staan klaar voor elkaar. Ook toen ik in het ziekenhuis lag, kwamen ze mij bezoeken.

Wat is het mooiste moment dat je hebt bij City Pirates?

Als vrijwilliger en als trainer op het districtshuis ingehuldigd, dat is ook een mooie herinnering, ik was hier nog maar 2 of 3 jaar en dan ben ik gehuldigd als medewerker. Als verdienstelijk lid. Dit had ik te danken aan Linda. Dat apprecieer ik enorm. Linda had mij met een smoes meegelokt want ze had gezegd dat ik er vooral moest bij zijn voor Maurice, die ook gehuldigd werd. Toen ze mijn naam toen vielen, vond ik dit zeer verrassend. Ook Michel werd toen gehuldigd. Een zeer mooi moment.

Bovendien vind ik het ook mooi dat ik hier ben aangekomen, en meteen voelde dat ik hier nooit weg wil

Hoe ziet uw toekomst bij City Pirates eruit?

Zolang mogelijk. Ik wil het combineren met ook mijn kleinkinderen te zien sporten.

Bedankt voor dit interview en alles wat je doet!

---

by Michiel De Visschere